2
Yorum
9
Beğeni
5,0
Puan
320
Okunma
Bir önceki şiirimde anlatmıştım. Bu şiirimde de genç oğlunu kaybeden bir annenin duygularını anlatmaya çalıştım. Allah kimseye evlat acısı göstermesin...Saygılarımla
Bugün yirmi sekiz nisan mezar taşı
Oğlumu benden bugün almıştın kara toprak
Sekiz yıldır benim kollarım bomboş
Tam sekiz yıldır dinmiyor gözümün yaşı
Kımıldamıyorken ruhumda küçük bir yaprak
Neyleyim ben boşuna ağaran saçı...
Sizlere değil kaderimedir feryadım
Anayım ben;
Oğlunu körpecikken kaybeden anayım
Kolay mı sanıyorsunuz
Siz taşken toprakken dayanamıyorsunuz
Söyleyin bana
Susmayın söyleyin nolur ben nasıl dayanayım...
Oğlum... Kınalı kuzum
Aç koynunu bak ben geldim
Dertleştim mezar taşınla, toprağınla
Seni dilendim
Bazen onlar söyledi ben dinledim
Bazen ben söyledim onlar dinledi
Gözlerim kanadı oğlum ciğerim alevlendi
Düğümlendi boğazım
Ömrümden ömür gitti yavrum mecalim tükendi
Feryadım gökleri deldi de
Gayrı kara toprak seni bana geri vermedi...
SÜLEYMAN ÇALIŞICI
28.04.2022
5.0
100% (2)