Ey koca dünya, kocaman dünya
Sana son mektubumu yazıyorum
Ağlamıyorum, sadece utanıyorum bu mektubu yazarken
Bilmedim, bilemedim senin bağrında yaşamayı
Hep hata ettim kendimi unuttum
Sanki ben hiç var olmadım
Topraklarında dağıldım, sularında boğuldum
Ey dünya
Ben artık çok yoruldum
Ve bir karar verdim şimdi bitiriyorum her şeyi
Yani gidiyorum
Anneme gidiyorum, babama gidiyorum
Beni sevenlere, sıcacık bağrında büyütenlere gidiyorum
Yaşamadım seni dünya, yaşayamadım, yaşamayı bilemedim
Anlayamadım senin değerini kıymetini
Yalvarırım affet beni, affet senden özür diliyorum…

Varlığım bilinmedi, kıymetim görülmedi
Evrene gülümseyen güneş bir tek bana gülmedi
Döndü sırtını bana ay ışığı
Ve bir daha yüzünü göstermedi
Gecemi gündüzümü karanlığa hapsetti
Zindana çevirdi yarınlarımı felek
Bir gün olsun beni mutlu etmedi
Olsun be dünya
Benim sonum da böyle olsun
Senin yarınların da ömrümü feda ettiklerime kalsın
Ben gidiyorum dünya
Unutma ki bu sana son mektubum
Sakla bu mektubu, sakla ki okuyanlar ibret alsın
Ben unuttum kendimi yaşamayı
Başkaları da unutmasın…


SÜLEYMAN ÇALIŞICI
25.10.2022