Zaman: bütün acıları unutturan silah
Ömür: avuçlarımın arasından akıp giden su
Geçmiş: telafisi olmayan derin acı
Yarınlar: sahip olabileceğim tek gerçek

Korkmalı mıyım dünden arta kalan bugünden?
Cesaretim var mı yarına atacağım adımdan?
Kime sahip çıkmalıyım: hayallerime mi kendime mi?
Hangisine kol kanat germeliyim: ezelime mi ebedime mi?

Bak, acaba kaçıncı evresini yaşıyor Dünya!
Kim bilir, daha kaç asırlar devirecek harbe heva!
Uzlaşmak isteyen var mı acaba derde deva?
Yutar mıyım sanıyorsun haram lokmanı, ey Dünya?

Koptum artık, hayale revan düşlerimle yol alırken senden
İrkildim, her geçen gün durulmayan öfkenden
Tiksindim artık, uslanmayan haylaz kibrinden
Ey Dünya, kaçacak yerin olsa da kurtulsam senden!

Gözlerimde kaldı; en umuda yüklediğim hayallerim
Küçücük cansız bir beden çıkarılırken azgın denizden,
Ben hala çaresiz ümitlerdeydim, acaba hayat var mı teninden?
Uyanır mı küçük beden, tutar mıyım minik ellerinden?

Uykuların tatlı kaçamak yaptığı aka siyah gecelerde,
Dökerim divit hokkanın mürekkebini, seni incite incite
Senin yüzün bana karanlık, benim yüzüm sana alaca karanlık
Boşa kürek çekme Dünya, anlaşamayız;
Daha çok çekeceksin alaca karanlığın ellerinden

“Sitem” deme çektiğim kahra Dünya,
Nerede bir garip görsen vurdun gittin, ömürden yana
Nasıl güvensin, alaca karanlığın sana?
Anın anını tutmaz, verdiğin sözde durmazken sen,
Alaca karanlık gitmek ister Yeniden Doğuşa

Harabelerinde inciler saklıdır karanlık Dünya!
Boşuna masum kılığına bürünme, Alaca’n inanmaz sana
Bir de hüzünlü bakar, acındırırsın kendine, hani mazlumsun ya
Bak gör sen, daha neler çekeceksin alaca karanlıktan Dünya

Hazinen görülmeden yıkıldı mı harabe viranın, Alaca?
Üzülme, feryadı arşa değen bebekler doğdu; artık işin zor Dünya!
Tam Alaca’dan, Alaca’lardan kurtuldum derken,
Alaca’nın bıraktığı zehri, “yıllanmış şarap” diye yudumlayacaksın Dünya!
Alaca Yeniden Doğuş’u yaşarken, sen inleye inleye ölmeyi bekleyeceksin Dünya!

La Rocca Rukiye Baldede
Tarih: 06.04.2019- Cumartesi
Saat: 04.38