Doðduðum günden beri koþuyorum,
Ve yorgunum koþup durmaktan,
Dünya dönmeye devam ediyor,
Dönmeye baþladýðý yeri arýyorum!

Sürüklendiðimi hissediyorum,
Duygularýmý ifade edemeden,
Öðrenmeden koþtuðum yollarda,
Hayal kýrýklýklarý yaþýyorum.

Kendime vakit ayýrdýðým anlarda,
Görüp de, ilgilenmediðim her þey,
Bir bir çýkýyorlar karþýma, ve hayatýn,
Bana öðretmek istedikleriymiþ aslýnda.

Yýllar yýlý kurþun akþamlar yaþadým,
Koþarken taþýdýðým bunca aðýrlýklar,
Gittiðim sinemalar, eðlence mekanlarý,
Kristal kadehlere doldurduðum kahkahalarým.

Baþka þeyler de vardý aslýnda, olmazmý !
Ama ne diyebilirim ki, söyleyemem bilmeden,
Yaþamýmdan bir þey anlamadým, karanlýktý,
Þýkýþtýðým ömrümü harcamýþým öðrenmeden.

Uykusuzluk çekiyorum o kötü anlardan,
Korku dolu travmalar,
Düþünmüyorum, düþünmek istemiyorum,
Çýkýp gitmesine izin veremiyorum ruhumdan.

Ýzin vermek neden bu kadar zor,
Benliðim bu kadar mý egolu, bencil,
Þimdi bir nehir kazacaðým ruhumdan
Denizlere, okyanuslara kadar uzanan.

Benim korkularýmýn baþlangýcýymýþ düþünmek,
Taþlarmýþ, koþtuðum yollarda ayaðýma takýlan,
Onlar benim yolumun rehberleriymiþ aslýnda,
Ben korkmuþum öðrenmekten, savaþmaktan.

Yüzmeye baþladým artýk nehirlerde,
Benim kulaçlarým kitaplar ve kalemler,
Bir gün çýkacaðým nehirlerden denizlere,
Boyayacaðým denizleri öðrendiklerimle.


--

Yaradan bir, ’merak’, koymuþ ruhumuza,
Devamlý sorsun, düþünsün,
Öðrenmek istesin,
Keþfetsin ve izi kalsýn gittikten sonra dünyadan,
Bir gün çýkar karþýsýna birinin,
Gidiyorsa ayný yoldan.

ÜMÝT NADÝR ESÝRCÝ

26:11:2009