Öyle mutluydum ki ben
Kanbera’da
Başak saçlı anam ve
Güzel karımla.

Vatanımdı benim Kanbera
Geçmişten geleceğe,
Dört yanı engin
Toprağı serin Avustralya.

Ben gelmedim isteyerek
Getirenlere sorun
Tutun yakalarından
Benim hesabıma.

Sessiz ve hınçlı
Yatarım ki bir bilseniz
Saros körfezinde gözlerim
Ve hâlâ durmayan kanım
Süngü yaramda.

Ben mi ?
Benim adım Mustafa
Bir tepe önümde düşmanım
Öyle yatar, yabansı
Kalkıverecek gibi
Kaçıverecek gibi
Yabancı topraklarda.

Benim adım Mustafa
Nişanlıydım gelmeden,
Anımsarım dün gibi
Sırtımı sıvazlarken dedem
‘Oğul, bu yaşı
Bugünler için ettin,
Dönersen
Gözümüzün öz bebeği
Yoksa, şehitsin...’
Diyerek koydu yollara.

Gidiş, o gidiş
Geliş, o geliş
Bilmediğim bu yerler
Vatanımdan bir köşeymiş.

Son gördüğüm,
Mavi suları delirten
Gökte kuşları ürküten
O yaban gemilerdi.

Son gördüğüm,
Yağmur gibi mermi
Sel gibi insan
Irmak gibi kan
Ve bir şarapneldi.

Geldi,
En olmadık günümde
Sol omzumu yaktı da
Canevimi deldi.

Son gördüğüm anam
Ölümün yarı yolundan,
Kaşları çatık
Egeyi gösteren
Tunçtan bir eldi.

Şimdi yatıyorum burada
Bu çamın dibinde
Kucağımda yarım tüfeğim.


Ben mi ?
Ben Gaston oğlu Fransuvayım,
Düğüne gelir gibi geldim buraya.
Sıkıldım dostçası
Martinik’te
Kaledonya’da
Ucuz gecelerden
Boş gezmelerden.
Bir gece yarısı bindik bu tabuta
Dediler ki
Sıkı durun,
Dediler ki
Neslinizin görmediği
Bir yere gidiyoruz,
Dönene aşk ola !

Son anımsadığım
Bizim tabutun
Yani Buve’nin
Zıpkın yemiş yunus gibi
Ters döndüğüdür
İşte o gün bu gündür
Buralarda yatarım.

Ben Yeni Zelanda’dan geldim
Ne için mi
Sormayın.
Beni ejder sananlar
Aldılar, sürdüler buraya,
Silahsız bir ordu var karşımızda
Silahsız ama
Öyle de yaman.
‘Onlarla ancak
Sen baş edersin’ diyerek
İngiliz forsuna bürünerek
Viski, müzik, eğlence
Umursamazlıkla geldim.

Kanlısırt’ ta
Dişe dişti dövüşümüz
Başa baş düşüyorduk,
İlk süngülediğim Memet
Acıya aldırmadan
Bir sıktı ki boğazımdan,
Yanık kaba elleri
Çelik bir mengeneydi,
Gözleri öyle soğuk
Kanı öyle sıcaktı
Sanırım ki ruhumuz
İki ayrı bedenden
Aynı anda çıktı.

Ama kırgın değilim.
Her kendime gelişte
Kanlısırt’taki düzgün safımdan
Kaldırır da başımı,
Bir taş atımı önümde yatan
Kavgadaşımı
Saygıyla selamlarım.


Biz
Hepimiz,
Bu süngü gibi uzayan yarımadada
Her yıl o gün gelende,
Cehennemi düğünde
Toplanır da
Her dilden haydah çekeriz...
Allah allah! sesleriyle irkiliriz
Kimi bağrını döver
Kiminin gözleri boşlukta
Mahzun ve hasret
Bilinmeyen birilerini severiz.

Biz,
Kimimiz o günde
Kadere baş eğip
Kıbleye duranlarız.
Biz kimimiz o günde
Yakmağa geldiğimiz bu topraklarda
Bizi bırakanlara
Lânet savuranlarız.

Bizleri düşünmeyin
Sormayın ki neyleriz,
Hepimiz kardeşiz biz
Çoktan bitti kavgamız.
Açın toprağı dilerseniz
Açın, görün de şaşın,
Bin bir anadan gelmiş
Bin bir çeşit insanın
Nasıl yattığını sessiz.

Birinin sıcacık eli
Diğerinin terli avucunda
Görün de utanın.

Yalnız dikkatli olun
Aman komut vermeyin!
Herkes huzurda şimdi
Ve herkes uykusunda.

Nevzat ERKOL