Ayna sayıklarken
saatin akrebinde,
Güneş sarı mürekkebini akıtıyor
Küflenmiş bir yaz akşamına.

Köklerimiz kan’la çizilmiş haritadır
Dallarımızda sarı mürekkebin
Temmuz yanığı var...

Ve kül rengi bir mevsimde
Tanrı yanığındaki bulutlar
Yosun bıraktı Yıldız dağına
Yüzyılları paslandırarak...

Musa’nın yardığı okyanusta
Işık vahasıyız inadına
Sırtımızda kanatılmış
yapraklarımız var.


Saatin dilsiz akrebi
aynanın sessiz kuyusuna gömüldü.
Zaman sara krizindedir artık.

Vahalar acının eşkalini
çotan unutmuş.

Karıncalar sarı kan çekiyor artık
Temmuzun yarasından....


Özgür Kaplan