Öyle tahrip ettiniz gönül, denen hanemi.
Can evimden vurdunuz, yinede bir can kaldı.
Birde dönüp baktınız, sağlammı viranemi.
Öyle yerden vurdunuz , yinede bir can kaldı.

Dini kisve yaptınız. halkı aldatmak için.
Bahane ürettiniz, bizi ağlatmak için.
Zindanlarda yürekler, kanadı için için.
Ölsün diye vurdunuz, yine de bir can kaldı.

Kaç kez eller titredi, kalkmadı jop vurmaya.
Ekmeği engel oldu, emre karşı durmaya.
Yüreğiniz yokmuydu, azıcık sızlamaya.
Allahın almadığı, azıcık bir can kaldı.

Düsturunuz olmadı, birde evrensel hukuk.
Attınız salonlarda, parmak sallayan nutuk.
Hücrelerde bedenler, oldu birer korkuluk.
Sol tarafı tutmayan, çıkmayan bir can kaldı.

Bedenleri soydunuz, kadın erkek demeden.
Edep denen bir şey var yıkıldım irkilmekten.
Allahtan korkmadınız, kuldan da çekinmeden.
İskelet olmuş beden, çıkmayan bir can kaldı

Bilirsin kaç masuma. mezar oldu hücreler
Kaç masum feryatlara şahit beton köşeler.
İşkence acısıyla silindi düşünceler.
Suçsuz günahsız yere acı çeken can kaldı.

Yafta attınız bize, hayallere sığmayan .
Öylesi suçlardı’ki, havsaralar almayan.
Dosyalar bomboş iken, utandı yargılayan.
Dışarı yarım beden, salınan bir can kaldı.

Vicdanın la baş başa kaldığında anlarsın!
İşkence seslerine, dayanamaz kaçarsın!
Yaptığını çekmeden, ölürüm sanmayasın.
İşkence gören beden, çıkmayan bir can kaldı.

Belki bir gün gelirse, hukuk denen alamet,
Sizin için koptu bak, esas o gün kıyamet,
Dünyada olmaz ise, vardır mutlak ahiret.
Yakanızdan tutacak, nicesine can kaldı.

Türkü diyarıyım ben, öz be öz Türk oğluyum.
Öz vatanda garibim, acılarla doluyum.
Zindan köşelerinde, işkenceyle yoğruldum.
Sol yanı tutmaz beden, çıkmayan bir can kaldı.


DOST KALEMLERDEN....

Herkesin bir ahı var unutulmaz bu günler
Mazlumun yakasını bırakmadı zalimler
Hiç uğruna mahvoldu bağrı yanık garipler
Hayalleri hiç oldu boynu bükük can kaldı......Hayrullah....