Öyle başladı tüm gölgeler gibi
Öyle süregeldi tüm zamanlarda
Kimi zaman yılgın, kimi umutlu
Ve dalgın rüyadaydım sanki habersiz
Birdenbire irkilip de o bozulan sessizlikte
Ne kadar yol almışım şimdi anladım.

Değilmi ki o behbat gecmişimi arıyorum
Değilmi ki çekip gitti beni yaslı kılan
Bilmiyorum gelcekte ne diyeceğim bu günüme
Oysa hep yol almak istiyorum delicesine
Hiçbir şey görmedim yeterince.

Değilmi ki eski renkleri yok mevsimlerin
Bazen hırçınlaşıp, bazen dalarak
Eksik olan nedir diye kendime soruyorum
Ve her soruda biraz daha kayboluyorum
Miskince öylece kalıyorum.

Ki yarın tekrar kalktığımda sersem, sersem,
İstemeden yine bakacağım aynaya
Ve yine acıyacağım solmuş yüzüme
Mızmızlaşıp söyleneceğim kendi, kendime,
Duraksız günlerin peşine düşerek
Merdivenlerden ineceğim
Yüzlerce geçtigim aynı yollardan
Defalarca karşılastığım aynı insanlardan
Değilmi ki bir avuntu bekleyeceğim...