İnsan yaşamı bir amaç üstüne inşa edilir,
Amaçsız insan, anlamsız bulur her şeyi..
Anlamsızlaştıkça etrafımız,
Kendine kaçtıkça insan..
Yalnızlaştıkça ölür..
Ömürde anlam eksilmeye başladı mı ?
O ömür kalitesizleşir,
Bir amacı olmalı insanın,
Yaşam gayesini yitirmemeli..
Anlamsızlık sorunu,
İntaharları getirir..
Yitip gidiyor her gün bir genç,
Yitiriyor insanlar, umutlarını..
Dünya geliştikçe,
İnsanlar yalnızlaştıkça,
İçine kapandıkça ruhlar,
Uzanmayınca eller dostluğa,
Kardeşliğe, sevgiye..
Bu dünyanın çarkı dönmez böyle..
Dünya yorgun, dünya kırgın..
Hiç suçu yokken, suçlandı durdu,
Günahlarla..
Oysa bir cennet bahşetti Yarandan,
Yaşayan kullarına,
Yeryüzü dedi adına..
Suçlu bizleriz, suçlu hepimiz,
Amacımız iyilikten, güzellikten,
Yana olmadıkça,
Toplumlar hastalanınca,
Sonumuzu kendimiz getiririz..
Herkes kendini bir yoklasa,
Dert yanmaktan, yakınmaktan
Başka bir şey yapabiliyormuyuz,
Öyle çok büyük şeyler yapmamıza,
Gerek yoktur belki de !
Herkes en ufak adımlarla başlasa,
Etrafındakileri, tanımaya saygı duymaya
Ve de anlamaya..
İnsanlık olsa gayemiz,
Olan olmayana yardımda bulunsa,
Yalnız insanlara bir el uzansa,
Ahlak yeniden hatırlansa,
Lafta değil, eylemde olsa..
Tüm eski öğretiler ve bilginler,
Bunca erenler ve dervişler
Hep bizlere bunlardan bahsetmişler..
Özlü sözler olarak paylaşılan,
Ama özümsenmeyen, onca kaynak
İnsanları aydınlatmak için,
Gönderilmiş onca kaynak..
İşte o kaynağın, o pınarın,
Tadına varmak olmalı insanın amacı..
Kurudu mu insanın, abıhayat suyu
İlim, bilim, ahlaktır ham meddesi bunun
Özveri, sevgi, saygı, hoşgörüdür
Bengi su..
Anladığımızda, kavradığımızda gizemi,
Bir Alâk tan var olan, biz insanlar..
İşte yeniden yaradılış amacına ulaşacaklar..

Şiir: Gönül Çeşli
19.01.2022