Istırap dolu anılar kalır kursakta
Bitap oldum kahırla, daldım uzağa
Kırgınlıklar her soluşumda sıkar ruhumu boğarak

İçimde dolanlarla kayboldu sevgim
Dilime vuran sonsuz elemi satırlara işlerim
Yoksunum ebedi, yanaşmam yemin ederim
Yağmalasa da kalbimi bir korsan misali azalmaz servetim
Aklım manevi heyetimi ele geçirir
Mezardayken bile durduk dimdik
Karanlıklarla seviştik, buldum ümidi
Kurduğum düşlerimde silik silüetin
İşitir yüreğim, gerekirse yitirir güzeli
Elzemimdi dindirdim üstelik
Evrenimin dirliği düzeninde yer yok kara deliğe
Girersem içine çekip bitirir bir müebbet beni

Değilim müşteki, müfrezim gönül bahçesinden bir süredir
Mürekkebimdir hislerime mütercim
Tükenmez kalemimin metaneti
Mühürlü münfail şiir mısralarında münzevi
Müzik adeta kelimelerin dizilmesine yüce bir mürebbi
Sönük bir yıldızın üstüne doğan müdebbirdir, gözlerimde ki umut güneşi
Ölü bir yaratığın dirilir yeniden gülleri
Müferrih sabahlara kalkacağım günleri düşlerim