Ezeller ötesinden gelip de dünyamıza;
Çevresine selamı veriyor Selvi Boylu;
Gül bahçesi rengiyle girerek rüyamıza;
Cennet çiçeklerini deriyor Selvi Boylu.

Gülüşü çığrıştırır Bülbülün figanını;
Pervanenin ateşte döndürür devranını;
Gönül sultanlarına yazarak fermanını;
İffet sofralarını seriyor Selvi Boylu.

Tek başına savaştı, kul hakkını sorarak;
Mazlumu esirgeyip, zalimlere vurarak;
Hoyrat esen yellere dağlar gibi durarak;
Siper edip göğsünü geriyor Selvi Boylu.

Ömrünün her anına ihlasını katıp da;
Haktan gelen şerbeti halk elinde satıp da;
Nefis ile şeytanı ardı sıra atıp da;
En yüce makamlara eriyor Selvi Boylu.


Çilelerin dertlerin hepsin almış götürü ;
Yoluna davet etmiş islah etmiş her türü;
Nerde yaralı varsa yaradandan ötürü;
Bakıyor, sarmalıyor sarıyor Selvi boylu.

Nihal gibi incecik, hilal olan kaşıyla;
Zülüflerin altında saklı kalmış başıyla;
Taze fidan misali bu gencecik yaşıyla;
Bilmem yirmi beşe mi giriyor Selvi Boylu.



Osman Bölükbaşı Dara