1
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
344
Okunma
Günün
Hangi vaktindeyim bilmiyorum
Ayrılıkların, en ayrılığını yaşıyorum
Sensizliği hangi lügatta arasam hep eksik
Ah ile
Vah ile geçiyor ömrüm...
Öyle doluyum ki
Sensiz ben varla yok arasındayım
Ne gözümün yaşını dindirebiliyorum
Nede içimde ki yangını söndürebiliyorum
Varsın yansın bu dünya
Umurumda değil ki artık...
Küskünüm işte
Sensiz doğan güneşe bile
Gözlerim yaşlı, ellerim buz gibi
Dalda ki son yapraktan farksız umudum
Uzaktan sevmek yakıyor canımı
Keşke, sende bir deneseydin sevebilirdin belki beni...
Şiir: Fuat İNCİR
5.0
100% (2)
Cevap Yaz