0
Yorum
6
Beğeni
5,0
Puan
460
Okunma
VOLKANI BİLİRMİSİN
Yıllarca;
Acısını öfkesini,
Sindire, sindire homurdar.
Gün gelir;
Öfkesi, acısına yenilir
Ateşler püskürür,
Gök kubbeye.
Hiç sönmeyecek gibi;
İçli, içli yanar.
Külünü savurur;
Dağlara, ovalara.
Kurutur çiçekleri;
Soldurur yeşili, sarı’yı
Kabuk gibi, karabağlar.
Acının; Öfkenin
Harrını söndürmye,
Yağmurlar yeter mi.?
Yıllarca;
Benim kalbimde,
Acısını, öfkesini
Sindire, sindire homurdadı.
Acının; Öfkenin
Harrını söndürmye,
Gözyaşımız yetermi.?
Sen,
Volkanı bilemedin ki.
Volkan benim, ben. .!
İçim Yanar;
Kırmızının, bütün tonlarında.
Duman; Duman
Gri, siyah kapkara
Sıcak tüter dumanım.
Açma ellerimi;
Verme beni yellere,
Kül ocağım’dan,
Savurma beni.
Zaten yanmışım;
Bırakta, küllerim’de tüteyim.
Bilent Atalay
17122021
Bursa
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
