Öyle vurgun yedim’ ki, sormayın gitsin.
Dil anlatmaz, kalem yazmaz, bu derdi.
Yanıyor tam sol yanım, sormayın gitsin.
Defter almaz, silgi silmez, bu derdi.

Kara bulut yorgan gibi, çöktü üstüme.
Çileler, dertler, taş olup, doldu bağrıma.
Hayat bana zindan oldu, yetti canıma.
Yollar bitmez, dizler çekmez, bu derdi.

Doktor çare olmaz, ilaç hayretmez.
Baykuş hanemde, bülbüller ötmez.
Bedenim yorgun, kollarım kalkmaz.
Sözler yetmez, dil anlatmaz bu derdi.

Ne kadar haykırsam, sesim duyulmaz.
Öyle bir dert’ ki bu, isim konulmaz.
Dertler yürektedir, baksan görülmez.
Gözler görmez, eller tutmaz bu derdi.

Nasıl bir dert bu, nasıl bir hançer.
Her gün türlü türlü, yaralar açar.
Çareler çaresiz, kalıyor naçar.
Ne yürek, ne beden, çekmez bu derdi.


Muhlis SÜNBÜLCÜ.