Ruhumun en derininden,
Gelen bu melodiyi
İşiten oluyor mu bilmem
Ben çalarım, o ince saz ile
Üflerken, nefes nefes,
Ney gibi özümserim
Bende ki aşkı,
Aşk bende olsa da
Duyanı olmalı
Anlayanı olmalı
Sardığında etrafımızı
Morlar ve eflatunlar
Huzurun içinde yol alırken,
Yolculuğuma eşlik o yoldaş,
Eşlik ederken bir hicaz makamı,
Sazın teline vurmayı,
Becermeli..
Gönül teline dokunan
O ince tondan,
İlerlemek ilelebet ..
Bir şarkı olmak dillerde,
Sözü, özü bir olan..
Dokunmak aşıkların ruhuna,
Örnek olabilmek,
Sevdalı kalplare
Su serperçesine
İmkansız aşkların gönüllerine,
Kara sevdayı gömmek mezera..
Kuvuşmak olmalı yaşamak,
Vuslatı sevda olanların..
Karasını yazgıdan silmek gerek,
İnanınca morun gücüne..
Eflatundur aşkın rengi..
Bu bir çağrıdır,
Işitene, işitmek isteyene,
Aşk makamından,
Yükselmektir bilgeliğe..

Şiir: Gönül Çeşli
08.12.2021