0
Yorum
8
Beğeni
5,0
Puan
394
Okunma
İnsan nasıl örmüşse kendi ağını
Oraya düşerek koparır bağını
Hatırla yadırgamadan, ağlamadan
Zamanla unuttuysan günahlarını.
Nasıl savaşıyorsa yaşamla ölüm
Nefes, nefese kalınır iki büklüm
Tıbben ölü behbat ikilemde sine
Geldiğine öyle pişman edrer zulüm.
O sayısız utançlardan arınarak
Ruhuna sarılır insan hıçkırarak
Ey malum kişi anla artık gerçeği
Öyle bir kuşatır büsbütün sararak.
Her beyaz kağıt zamanla sararıyor
Çıkmaz leke gibi yazılan kalıyor
Bilinmeyen her ne varsa bilinecek
Zihinden geçenden bile korkuluyor...
5.0
100% (4)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
