Alevler yükseliyordu gökyüzüne.
Kaçıyordu canlılar bir sağa, bir sola.
Eseriyle övünmüş gibi seyreden biri.
Hareket berekettir canlılık var diyordu.

Sokaklarda çile deryasında yüzen insanlar.
Yüzlerde endişe, yüreklerdeyse hüzün.
Eller cepte taş kesilmiş kalabalıklar.
Haraket berekettir canlılık var diyordu biri.

Bir aşağı bir yukarı en ucuzu aranıyordu.
Poşet, file, sepet bir türlü dolmuyordu.
Ne yapsa ne etse yok işte olmuyordu.
Hareket berekettir canlılık var diyordu biri.

El ayak çekilince karanlıkta çöpler arasında.
Yüzünde çizgiler ellerde nasır karıştırıyordu.
Bir lokma, bir parça bulup acıyla atıştırıyordu.
Hareket berekettir canlılık var diyordu biri.

Bir yanda yükselen gökdelenler ihtişamla.
Bir yanda kondular, dert dolu hep gamda.
Bir yanda zenginlik , yokluksa dört bir yanda.
Hareket berekettir canlılık var diyordu biri.

Özgürlük, umut için boğuldular Eğe’de.
Bu nasıl vicdan , insanlık hani nerede?
Gavur dedikleri topraklara abu akın niye?
Hareket berekettir canlılık var diyordu biri.

Kimln eline geçmeden buhar olur ücreti.
Diğeri asar keser kimden bulursa cesareti.
Söyle nasıl bitecek, kim bitirecek bu esareti
Haraket berekettir canlılık var diyordu biri.

Bizim suçumuz yok mu bu tuhaf düzende?
Ezen suçluysa kabahatin büyüğü ezilende.
Korkma konuş kendine gel insanım de.
Hareket berekettir canlılık var diyordu biri