ÖĞRETMENİM!

Öğretmenlik mesleğim, sevgi işi en başta
Ders vermekse dileğin, hele dur öğretmenim!
Tüm ömrümü geçirdim cehaletle savaşta
Edep zorunlu şarttır, “ben”i kır öğretmenim!

Var mıdır bu ülkede bir öğretmen okulu?
Asılı bilen var mı, kim vekilin vekili!
Meslek onuru nerde, neye benzer şekili?
Şimdiki öğretmenler, fazla dar öğretmenim!

Öğretmen örnek olur, iyi güzel hâllere
Bilgisi destan olur, gezer dilden dillere
Şöyle bir bakıyorum, düşmüş nice hâllere
Öğretmen olacaksan, önce sor öğretmenim!

Ustası var elbette, çeşit çeşit mesleğin
Ders almalı ehlinden, o muallim dediğin
Halkın gözünde olur, her yediğin içtiğin
Esasında muallim, büyük sır öğretmenim!

Öğretmenlik Allah’tan, insanlığa hediye
Önce Hakkı batılı, iyice bilsin diye
Muhammed Mustafa da, âleme rehber diye
Bu mesleğin Kur’anda, yeri var öğretmenim!

Sen bilmezsen Allah’ı, bilmezsen helal haram
Nere gidersin acep, sordun mu nire varam?
Dersen ki benim param, fark etmez helal haram
Gör durum ahvâlini, hâli gör öğretmenim!

Öğretmenim diyorum, değil lâfın gelişi
Öğretmenlik dünyanın, hem de en özel işi
Ben de bir öğretmenim, biliyorum bu işi
Öğrenciye gülüver, gülü der öğretmenim!

Öğretmenlik isteyen, seçilip de olmalı
İlk önce öğrenmeli, işin ehli olmalı
İnsanlık çare bekler, o iş onda olmalı
Öğretmenim diyorsan, işin zor öğretmenim!

İnsandır elindeki, değil sıradan canlı
Sen canlı olacaksın, yürekten heyecanlı
Sınıfında genç kızlar, bir kısmı delikanlı
Gereken terbiyeyi, ona ver öğretmenim!

Gereken techizâtı, sende görsün öğrenci
Öğretmen olsan bile, kalmalısın öğrenci
Senin gibi olacak, okuttuğun öğrenci
Bu muazzam hamuru, iyi kar öğretmenim!

Para için yapılmaz, öğretmenlik mesleği
Diplomayla olunmaz, zedelersin mesleği
Nefis müptelâları, pâmâl etti mesleği
Bozuk kalıp sunumu, günahtır öğretmenim!

Resmî görev olunca, sanıyor ki iş tamam
Ek ücret maaş kadar, öğrenciler nâ tamam
Okullar arena mı, sınıflar da hababam
Sıfırlarla kırdınız, çok rekor öğretmenim!

Görüyorum pek çoğu, asileri oynuyor
Fazla para peşinde, sefilleri oynuyor
Parkta sıfır araba, hiç gözleri doymuyor
Şükredene edilir, teşekkür öğretmenim!

Kuru övgü istemem, kutlama sevmedim hiç
Aristokrat amiri, alkışla övmedim hiç
Doğruları haykırdım, duyanı görmedim hiç
Olmalı hiç sarsılmaz, bir fikir öğretmenim!

Öğretmen önde gider, odur halkın önderi
Olmalı her sözünde, yanlışlara gönderi!
Torpil koltuk istemez, tercih eder minderi
Sen de olabilirsin, muktedir öğretmenim!

Birilerin önünde, neden eziliyorsun?
Gayri ciddi davranıp, niçin kızılıyorsun?
Sıradan kimselerle, çok zor seziliyorsun?
Kendini küçültmüşsün, bu nedir öğretmenim!

Sen de yazabilirsin, bir destan kutlu tarih
Ortada müspet ilim, çıkış yolu pek sarih
Varsa eğer inancın, varsa beyninde o ruh
Yeniden bir diriliş, sendedir öğretmenim!

Işık saçar dünyaya, eriyerek mum gibi
Hazinedir sözleri, dersleri ulûm gibi
Yetişir öğrenciler, dünya dolu kum gibi
Bana Hakkı öğreten, rehberdir öğretmenim!

Murat Kahraman Murâdî (Emekli Öğretmen)
21.11.2021/İstanbul