İSTANBUL

Hani altın olan taşın toprağın
Şişti kapak atan dolu İstanbul
Kızıl imiş yere düşen yaprağın
Öyle bilip batan dolu İstanbul

Üstünlük sandılar gazino barı
Parayla bozmuşlar, çok itibarı
Kapkara balçıktı gurbet diyarı
Endişeyle yatan dolu İstanbul

Bahtı bi an kara günü ağ eder
İlaç verip, hasta canı sağ eder
Kimi hain, sinek ezer yağ eder
Ejderhayı, yutan dolu İstanbul

Kaderine boyun eğdi hastalar
Bi tanıdık, sima ister dost arar
Kimsesiz öleni devlet postalar
Diyar yolu tutan dolu İstanbul

Bellimi, kim ölü kim nere yattı
Kaç ülke yıkılı, kaç devlet battı
Bu kırık tohumu, rüzgâr mı atı
Bir ot gibi, biten dolu İstanbul

Robot gibi, kafa bulan uyuşan
Bu gidişin, neyi ündü neyi şan
Kafese kondu mu, irsi değişen
Kumru gibi öten dolu İstanbul

Şair Şerifoğlu’m bu nası dertti
Hak bilen ezildi, mal canlı arttı
Doğru işe, eğri diyen namertti
Süte suyu, katan dolu İstanbul
Ali Eliş