3
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1388
Okunma
Dalı kırık bir ağacın altıydı benim yerim
Gölge ve tenha
Açan tomurcukları umutlarım
Düşen yaprakları hüzünlerim oldu
Köklerinde ben yaşlandım onun
Toprakla tanıştım daha ölmeden
Suyu yağmurda gördüm sadece
Havayı gök kubbede
Yaşamı ağacın gölgesinde tanıdım
Rüzgarın sesiyle öğrendim ezgileri
Yeşili umutlarım olarak bildim
Renklerin diğerlerini hayat sandım
Uzaklarda gördüm o renkleri
Korktum!
Bir türlü yanaşamadım onlara.
Onlar ki galiba insandılar.
20/07/2008 01:01
Cevap Yaz