İçinde kötülük olmayan insanların,
Etrafına yansıttığı, ışık berraktır,
Neyse o dur, o insanlar..
Kıymet bilinmez belki !
Anlaşılmaz..
Onlar kötülere ve kötülüklere rağmen,
Temiz kalma savaşı veren insanlardır..
Karanlık tarafta olanlar,
Üşüşürler o insanların hayatına..
Belki bilinçli,
Belki bilinçsiz..
Sezdikleri aslında,
O insanın ruh güzelliğidir..
Kendi taraflarına çekmek için,
Uğraşsalar da,
Beceremezler çoğunlukla..
Sıkılırlar, rahatsız olurlar,
Bu durumdan..
Onlara göre, olamaz böyle insanlar..
İlla ki kusur ararlar..
En büyük kusur kendi özlerindedir,
Bunu unuturlar..
Göremedikçe, maneviyatı,
Maddeyi gerçek sanırlar..
Dünyayı yaşanılmaz,
Kılmak için ellerinden geleni,
Ardlarına koymazlar..
Yine de Yaradanın verdiği
O ilahi ışığı önleyemezler..
Bir yolunu bulur ve ulaşır,
Gönüllere saflık ile..
Bu dünyada hala saf kalanlara
Selam olsun sevgi ile..

Şiir: Gönül Çeşli
19.10.2021