şimdi bir cumartesi
şimdi ekimin ortası
sislerin örttüğü mevsim
belki biraz üzüntü
biraz keder
biraz sen
soluk soluk
satır satır
ılık bir nefes doluyor içime
ne garip azize’m
sensizliği soluyorum

şimdi bir cumartesi
şimdi yalnızlık sayfası
senli öykümüz buz gibi
ellerim üşüyor
gözlerim buğulu buzlu cam gibi
duvarda yaz hatırası
bırakıyorum kendimi
acımasızca
ve hiç bir şey düşünmeden
bu büyü bozulacak diye
korkuyorum

şimdi bir cumartesi
şimdi ayrılığın ertesi
denizde o gri mavilik
sonbahar kokuyor tüm mevsimler
bu aralar konuşmuyorum
konuşamıyorum
dilime dolanıyor
sensiz, senli şiirler
tırnaklarıma yapışıyor dünya
hiçliklere sarılırken ben
baharda kar gibi
eriyorum

şimdi bir cumartesi
şimdi uzakta bir ay parçası
kaçtır zaman oldu
yoksun
şehrim sensiz matem evi
utandım sevgimden
tutuşurken hasret içimde
son sözlerin içimde azap
al hayatımı
bırak ihtiyarlığım
intiharım olsun
ve bir bakmışsın sensiz
ölüyorum...

16 Ekim 2021