2
Yorum
8
Beğeni
5,0
Puan
564
Okunma
Kana bulanmıştı kainatın gözleri
15.055 hep aklımda bu ara
bir bütünün parçası doğum ve ölüm
bendeyse gül ve yara.
Nasılsın diyecek olursanız
sormayın sakın...
yanıyor içimin ormanları
payıma düşen bir ah...
Ahhh ah öyle bir geçmişten
böyle bir gelecek oluşturmak günah
dünüm yaşandı gitti
bu günüm oldu bitti.
Ve acının yüreklerde taht
gönüllerde baht kurduğu zaman
insanın insanlığı vurduğu zaman
neyi yitirdim ne arıyorum!
Bulduğum kalbe saplanan ok
kimin umurunda haberi olan yok
ucuca heder ardarda keder
derdim dünyadan çok!...
Düşündükçe kuvveden fiile
bilmem sevincimden bilmem cefamdan
vaz geçtim vuslattan
ve de sefamdan.
Gümüşhanlı’yım sağ olsun başlar
otursun yerliyerine taşlar
okunsun şiir olsun okunsun
gözümden akan yaşlar
5.0
100% (3)
Şiirin sahibi
Cevap Yaz