Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
bazen görmek bazen his etmek bazen anılmak hediye tadımlık dünyadan doyumluk duygular beklemek niye asıl maharet kalanlara yaralar değil yarınlar bırakmak ve insanın asla hakkı yok değerleri yıkıp nefret dikmeye
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
nefret dikmeye şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
nefret dikmeye şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.