ESKİDEN YENİYE..
Eskiden Babaların eli nasır,
Anaların ki hamur, evlerimizse çamur..
Üstleri kirli, yüzleri nurlu idi.
Bedenleri yorgun ama başları dikti.
Çünkü her şeyde alın teri vardı.

Yerken besmele çeker,
Yere düşerse öperdik.
Tencerede pişirir kapağında yerdik.
Doyunca hep "Elhamdürillah" derdik.
Çünkü verene biz şükrederdik.

Erken kalkar kendimiz eker
Dibine su dökerdik.
Tarlada çalışır ter dökerdik.
Komşuya yardım ederdik.
Çünkü birbirimizi severdik.

Zaman değişti....
İnsanlar değişti.
Birbirimize rakip olduk,
Birbirimizle boğuşurken soyulduk.
Ne olduğunu anlamadan kovulduk.

Amele işçi, işveren patron oldu.
İşçinin cebinden alanların cebi doldu.
Hak arayanlar ne olduysa kayboldu.
Kim kimin kapısına kul oldu
Olanlar işte böyle oldu.

Söyler Şenol bildiğini söyler.
Mevlam eylerse güzel eyler,
Hadi gelelim kendimize beyler.
Düşman uyumaz pusu bekler.
Aslanı kediye boğdurmayalım