Serin olur illaki Eylül akşamları;
Üşürsün.
Bitmeyen geceler inletirken yüreğini
Bitmeyen hasret çağırır fısıltıyla...
Hazin eser rüzgarları Torosun.
Gam yağdırır üzerine...
Yağmur yerine.
Kâh çığlığın olur yürek sızın;
Kâh arkadaşın olur bir kitap.
’O’ nu okur O’na yanarsın.
Sonra kalem elinde.
Ufka dalarsın...
Bitmiştir aldandığın bekleyişler.
Bitmiştir içindeki umut.
Son sözüydü der gülersin.
Alaylı bakışlarla, ’unut ’
Şimdi benim unutkanlıklarım başladı,
ah bir bilsen...
Sana yazdığım şiir dolu defterleri bulamıyorum?
Nereye sakladım koca evin içinde?
Buraya kadarmış demek ki ?
Birde şu dil yaralarını unutsam.
Tutamıyorum göz yaşımı aklıma geldikçe.
Niye verdi ki bu hassas kalbi bana yaradan?
Neyse unuturum nasıl olsa bir gün senin gibi.
Aklım daha dayanmaz artık.
Bu gün ne geçtiyse elime kırdım yere vurup.
Sonra bir güzel ağladım oturup.
Dedim ya daha dayanmaz aklım..
Unutulacaksın ama nasıl?
Ama nasıl?
Göz kapaklarımda saklım.
Unutulacaksın,
ama;
...
Nigâr Güler