Bunca zaman hayatıma giren,
Bütün insanlara teşekkür ederim,
Ailem, akrabalarım, arkadaşlarım,
Büyüklerim, küçüklerim..
Ve nadiren de olsalar,
Gönlümü açtığım sevdalarım..
Sizleri tanımak güzeldi,
Her şeye rağmen..
Hiçbiriniz gereksiz değildiniz,
Anlıyorum artık..
Kızmıyorum da, üzülmüyorum da..
Yatıştırdım içimdeki,
Bütün anlamsız duyguları..
Farkına vardım diyelim,
Dünyada olma sebebimizin..
Herbiriniz bir şeyler öğrettiniz bana,
Olgunlaşmam için,
Ruhumdaki eksikleri,
Fazlaları keşfetmem için,
Yardımcılardınız..
Kiminiz zor zamanlarımda,
Yanımda olanlardınız..
Kiminiz mutlu anlarımın,
En güzel simaları..
Kendimi tanımam için,
Fırsattınız bana..
Hayatı anlamam için,
Deneyimdiniz..
Kiminiz kalıcı oldunuz,
Kiminiz görevinizi yaptıktan sonra,
Yolunuza devam ettiniz..
Ben de devam ediyorum yoluma ,
Yol uzun, ya da kısa bilmiyorum hala..
Ömür, ne kadar bilmeden..
Devam ediyorum işte..
Yaradan ne getirecek,
Hakkımda nasıl bir karar verecek,
Doğrularım, ne kadar doğru,
Yanlışlarım ne kadar yanlış..
Bilmiyorum hala..
Olgunlaştıkca anlıyorum..
Ve olgunlaşmanın,
Tadına varıyorum bu aralar..
Vazgeçtim isyan etmekten,
Direnmiyorum artık,
Tevekküldeyim..
Huzurun, tevekkülden geçtiğinin,
Farkındayım yine..
Gidenlerinizi sevgi ile uğurluyorum,
Kalanlarınızla yaşanılacak,
Güzelliklerle kucaklıyorum sizleri..
Hepinize canı gönülden teşekkür ediyorum..
Şiir: Gönül Cesli
15.08.2021