23
Yorum
50
Beğeni
5,0
Puan
1745
Okunma

Hayata virgül koyan adamım
bir düşü gömüyorum toprağa Seninle
şu var ki; bana gözyaşı borçlusun
bağlayamadı çapaklı sözlerin gözlerimi düne
bebeğine sığmayan anakarayken biz
eksik sayılmış bahardık belki de
uçurum ağzı yenilgiler sızdırırken gündüzlere
elleriyle kapımızı çalardı gece
birbirini çeken kafiyeli sözlerle
naylon ipek ucuz keten.
çarptıkça yürekler benzemezdi kimseye
çiçeklenirdi ömrümüzün dağları
kanatlanırdı kutsal ruh gibi göğe
yarım kalmış yaz fırtınasıysa hasret
rüzgardan önce kapıyı açmak
ıslak bir şimşeği öpmek niye..
Yıkandıkça kış sesleri kalbimin güneşiyle..!
Ferdaca
Anakara; kıta
5.0
97% (31)
4.0
3% (1)