Hangi soysuz niçin kibriti çaktı
Köyü, kasabası, ili yanıyor
Orman değil, milli serveti yaktı
Milletin umudu, malı yanıyor


Genç kızın evini dumanlar sardı
Belki de gelecek planı vardı
Bir anda başına dünya karardı
Gelinlik duvağı, teli yanıyor


Çiftçi ekiyorken hayale daldı
Tüm hayallerini caniler çaldı
Ekini, sebzesi tarlada kaldı
Tarlada kazması, beli yanıyor


Ağaçlar insana bolca yeterdi
Gölgesinde gamı derdi biterdi
Konardı dalına güzel öterdi
Bülbülün şakıyan dili yanıyor


Yavrular yuvadan henüz uçmadı
Çiçekler etrafa koku saçmadı
Yepyeni tomurcuk daha açmadı
Mor sümbüllü bağın gülü yanıyor


Yakana en ağır cezayı biçin
Burnundan getirin o itin, p.çin
Oksijen sağlardı yaşamak için
Ağacın gövdesi, dalı yanıyor


Bizi yıkamazlar birlik oluruz
Dara düşsek bile çözüm buluruz
Gerekirse bu uğurda ölürüz
Evlerde kilimler, halı yanıyor


Yurdun her ilinde hep pare pare
Sıçradı rüzgarla meskenli yere
Havadan, karadan olsun bir çare
Oteller, marina, yalı yanıyor


Ferhad’i söylüyor böyle olmadı
Kurallar yerini asla bulmadı
Gelecek nesile miras kalmadı
Ülkemin dört yanı, canı yanıyor


Ferhat GÜNAYDIN
Emekli Öğretmen / Şair - Giresun
03 Ağustos 2021