1
Yorum
7
Beğeni
5,0
Puan
842
Okunma
Bir sahil kasabasında,
Her şeyden uzukta,
Hatta kendinden bile,
Ardında bıraktığın
Şehrin kalabalığını,
Yoğun iş stresini,
Zamanla yarışmanın,
Verdiği tedirginliğin
Ve gerginliğin
Eksikliğinde,
Aranmıyor hiçte öyle
Sıkılınca insan,
Tüm bu yoğunluktan
Huzurun nasıl bir şey,
Olduğunu anımsıyor
Doğa ile baş başa kaldığında..
Bizi tüketen şehir hayatları,
Ne ara bu kadar yoruldum,
Ben de bilemiyorum artık..
Tek bildiğim,
Sakin bir yaşantının,
Ruha iyi geldiği, ara sıra da olsa
İnsanın buna çok ihtiyaç duyduğu..
Inzivaya çekilircesine
Çekebilmek kendini,
Şehrin kaosundan...
Huzuru tadabilmek,
Mavinin ve Yeşilin eşliğinde..
Şiir: Gönül Cesli
5.0
100% (2)
Şiirin sahibi
Cevap Yaz