Köhne dünyanızı sevmedim diye sırtıma taş koyup yordunuz beni
Sizin davanız dan değilim diye
Cebr ile sürgüne sürdünüz beni

Tevazu giyindim moda sandınız
Çiğliğin tadını gıda sandınız
Akıl ekmeğini cehle bandınız
Yutmadan çiğneyip durdunuz beni

Sevgimi her daim zaaf gördünüz
Zorlanınca başa çorap ördünüz
Dost gibi görünüp vaat verdiniz
Sırtımı dönmeden vurdunuz beni.

Bilirim gayretim beyhude iştir
Velvelan ettiren akılsız baştır
Gönlüm dosta pamuk düşmana taştır
Sanmayın incitip kırdınız

Sizin sığınızda mercan yok diye
Kabahatmi ettim bende çok diye
Yüreğim pasaksiz piru pak diye
Tozlu dilinize serdiniz beni.

Altın verdim kulplu kusur dediniz
Söylesem de lisan bilmez idiniz
Yetmez gibi birde ömür yediniz
Ne arayıp nede sordunuz beni

Gayrı bana lazım beni anlayan
Ruhumun benzeri özü dinleyen
İstemem siz gibi yalan söyleyen
Siz yalan gözlerle gördünüz beni.

H.Aynaci