GÜZ ÇİÇEĞİ
Yusuf Yılmaz
Sonra bulutlar yavaş yavaş göğü kaplamaya başladı.
Damlalar şapkasının tereğine çip çip vuruyordu.
Bükünce boynunu
Çalıların arasından bir var git çiçeğinin kendine doğru baktığını gördü.
Dağ başında yapayalnızdı.
Sohbet etme hissi uyanınca
Bu güz çiğdemine doğru eğildi.
“Var git!” diyordu sanki ona.
Çok güzel görünüyordu
Ama çiçeğin içinde zehir olduğunu bilmiyordu.
Deli deli bir rüzgar esti.
Bayrak kırmızısı bir damla kan damladı
vargit çiçeğinin pörsümüş yapraklarına.
Bir kelebek geldi o arada,
ruhunu alıp kanatlarının altına
Kayboldu hür maviliğin sonsuzluğunda.
Açıldı gökyüzünün kapıları.
Altında şehadet damgası olan beratı bıraktı makamına Tanrının.

Bu akşam yıldızlar öyle parlak ki
Ay da eşlik ediyor onlara
Işığı vurmuş var git çiçeğine
Şehidim elini uzatıyor sanırsın.