Yar bana layık mı gördün ezayı,
Sen aşkı inkar et olduğu gibi,
Acımadın bana kestin cezayı,
Elimin bağrımda kaldığı gibi…

Artık çilen gece, derdinse akşam,
Ne çıkar Sakarya Fırat’la aksam,
Değişmez kaderim başına kaksam,
Şu beni hicrana saldığı gibi…

Hep masal, ayrılmak var mıydı tenden
Gülerken ağladım, sebebi senden
Hiç keder bırakmam dünyada benden,
Çiftçinin fasulye yolduğu gibi…

Ne kardeş ne bacı, şahidim zulüm,
Sırtımdan gömleği çıkardım gülüm!
Kaderin attığı kuyu mu ölüm,
Anamdan babamdan çaldığı gibi…

Ben senle Mısır’da çoktan ölmüştüm…
Gönlüme ar oldun, seni silmiştim!
Bu sevda bizi de aşar; bilmiştim,
Adem ’in yasağı deldiği gibi…

Bir dinar etmeyen vücudum bakir…
Bilirim arınmaz ruhumdaki kir!
Sana bir göz değse bana olmaz sır;
Zamansız gülümün solduğu gibi…

Kader de uzatmaz hükmü hükümdür…
Ben deveysem eğer aşkın yükümdür!
Az kaldı demiştim, vuslat kokumdur,
Yusuf’un rüyayı bildiği gibi…

İnan ki yandığım çöle değmedi…
Ben aşka söz verdim gönlüm çiğnedi,
Aklım da gel onu sevme sen dedi,
Kalbimden sökerek aldığı gibi…

Çimendağ hakkını helal ediyor,
Artık şu dilini bir lâl ediyor,
Baktım ki cehennem hep gel ediyor,
Yazmadım içimden geldiği gibi…