Saatinden önce gelmeyi beceremeyen
Hatta gecikmişliklere gebe
Trenlerin soluksuz aralıklarında
Tek hedefi sana yetişmek olan
Siyahlar içinde
Bir kız çocuğundan başka bir şey değildim aslında…

İstanbul’un elimi bıraktığını hissettiğimde
Tutmuştum elini…
Sıkıca..
Kaybetmişçesine…
Kalabalık bir köprünün sol kenarından yürürken..,
Gözlerinin yeşil mavisine…

Bir martı vardı sonra..,hatırlıyorum
Biz öpüşürken izleyen
“bak görüyor musun şu martıyı..,
Mutlaka bir şiire konu olmalı…”demiştim
Dudaklarımı dudaklarından çekerken..

Kuşların adres sorduğu o şehirde
Denizi terleten güneş ışıkları
Bir sevdanın eskizlerini çiziyordu…
Siyahtı saçlarım,
Kızıldı dünya!
Ve sevişmemiştik o ana kadar
Kirlenmesin diye sevda…

Kuşların adres sorduğu o şehirde
Deniz terliyordu..,güneş vurdukça!
ben terliyordum…
Ve yeşil mavi kokuyordu dünya!!
Ve yine inan sevgili
Sevişmek kirletmedi sevdayı!
Hele de gözlerine şahit
Olan o İstanbul’da…