DÜŞÜMDE

Yüzün gören cennetlik nerelerde, nasılsın?
Gülizar’ın gülüsün baharda açıyorsun
Gülüşün çiçek açmış, sen bende ilk fasılsın
Merhabayla yetinip, çabucak kaçıyorsun

Buselerim lebine, sevgimi sol cebine
Gül kokulum uğrasan mabedine sen yine
Her zamandan daha çok muhtaç solum sevgine
Düşümde miski amber kokunu saçıyorsun

Bir müjde bekliyorum öksüz sevinçlerime
Pembe bir gülüş gönder konsun masum yerime
Sensizliğim sırtüstü sitemim gül perime
Gizemli bakışınla şerefe içiyorsun

Güneşi tutukladım kıskanıyordu seni
İçimde gizliyorken o masumca buseni
Yaşamak istiyorum cennetinde gülşeni
Karşı konulmaz aşkla gönlümden geçiyorsun

Hayal mi, gerçek midir kavline geliyorsun
Yine aynı neşeyle, huşuyla gülüyorsun
Sol yanımı titretip aklımı çeliyorsun
Aşk atına binmişsin vuslata uçuyorsun

Anzeri’yim eminim aşk doludur zeminim
İnan ki mahşere dek sürecektir yeminim
Aşkınla dalgalanan okyanusta geminim
Beraber yaşamaya beni mi seçiyorsun?

Ozan Anzeri