3
Yorum
17
Beğeni
5,0
Puan
718
Okunma
//
.
.
.
adına
yaşamak
denilen ince bir çizginin
pabucunu ters giymiş eşkıya geçişiyim
bir
nedenim
kendimi ifade edemediğim
içimden uğurlayamadığım tek gidenim
içim,
dışım kış
ellerim kayıp güneş
aklım darağacına gecikmiş yargısız infazım
yüzü
kırışmış
çapaklı bir aynada
unutulmuş esrik, eksik bir bakışım belki de
çek
ellerini,
etimden sende hayat
batıyor tırnakların gelmişime, geçememişime
dilsiz,
besmelesiz
mezar taşı gibiyim
gibiyim, fısıltısız kulağımla sevişen “epitaph” gibi
hiç
bir kayıp tanrı da
aramasın, bulamasın artık beni
gölgem bile kendime, kendimden kayıpken.. neyse,
.
.
.
//
ilhanaşıcıhaziranikibinyirmibir
5.0
100% (5)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz