Ey büyük insan, Konya’nın gülü Mevlâna,
Seni övmeye layık mıyım, söyle bana,
Müsade etsen de, sözcük bulamam sana,
Affet beni, seni yeterince Mevlana.

Tek başına bir orduya bedel olmuşsun,
Konya’da imanın zirvesine konmuşsun,
Peygamberimizin yolunun tozuymuşsun,
Bağışlayın, hakkıyla sizi Ey Mevlana.

Sizin yolumuzun tozu da ben olayım,
Son nefese kadar Allah’a kul kalayım,
Duanıza muhtaç yollara bakmaktayım,
Hasretim, ayak izin ararım, Mevlana.

Dünyanın her yerinde Müslüman kepaze,
Tekrar doğsanız, ağlarsınız halimize,
Duamız, hatırınıza, af, Rabb’imize,
El açan çok, gönül veren yok, Ey Mevlâna.

Konya’ya gelsem, kapından dönerim geri,
Param parça olduk, yitirdik biz serveri,
Halimizle mahcup ederiz peygamberi,
Senden utanıyorum, Ey Güneş Mevlâna.

Ne olursan ol, gel diye çağıransınız,
Hangi yüzümüzle gelelim, biz şaşkınız,
Nasihatin tutmadık, geveze, laftayız,
Canım, anam, babam sana feda, Mevlâna.

Yolunu çağdışı, açılmayı çağdaşlık,
Müslümanı teptik, gavur bize gardaşlık,
Dünyayı boğuşmakla bir harabe yaptık,
Toprakta da rahat vermedik, Ey Mevlâna.

07/11/2001