1
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
2733
Okunma
Az önce oturduğum kafede birisi geldi yanıma
Neden bu kadar üzgünsün diye sordu
Çocukken hıçkıra hıçkıra ağlarken dua edersem
Sorunlarımın çözüleceğine inanırdım
Belki artık yeniden çocuk olmak için
Çok büyük olduğumdan üzgünüm
Belki de gözyaşlarım bir çocuğun ki
Kadar masum olamayacağından
Yürekten inanırsam
Her şeyin mümkün olduğunu düşünürdüm o zamanlar
O çocuksu inancı hep içimde taşıdım
Belki artık inancımı kaybettiğim için üzgünümdür
Anlamı olduğunu düşündüğüm
Her şey bir hayalden ibaret olduğu içindir belki de
Ne bileyim neden üzgünüm
Öyle pat diye sorulur mu hiç?
5.0
100% (2)
Cevap Yaz