![]() GÜNDEN BERİ
Her gidişin ardından sabretmeyi öğrendim;
Sararmış resimlere baktığım günden beri… Gökyüzünden sonrası denizlere küstüm ben; Gemisiz limanları yaktığım günden beri… Alfabemde bir sükût sözümde işkenceler; Eğilip bükülmedim, kıvırmadı heceler; Sabahımı terk etti o simsiyah geceler; Kurduğum hayalleri yıktığım günden beri… Ruhun aklı başında bedel için can verdim; Can çekişen düşlere damla damla kan verdim; Beklenen şarkıların hasretine son verdim; Kör-kütük kadehlerden bıktığım günden beri… Belki de imtihanım belki de son hediye; Kimbilir parçalanır yüreğim lime lime; Tövbemi bozdu tövbem, ölüm ayırsın diye; Tutarak ellerini sıktığım günden beri… Kimseden öğrenmedim yaramı dağlamayı; Sonra geçer diyerek tuz basıp bağlamayı; Gülmeyen gözlerime men ettim ağlamayı; Kirpiklerden okyanus döktüğüm günden beri… Şu gönül ocağında hergün sabır pişirdim; Tek bir sözün üstüne nice dağlar devirdim; Kaç kere giden aklı, “dön” diyerek çevirdim; Dizlerimin üstüne çöktüğüm günden beri… Savrulurken inatla ayrılığın dert külü; Ağlayarak vahaya çevirdim nice çölü; Birkaç tane menekşe sevdiği mavi gülü; Mezarının üstüne diktiğim günden beri… Ali ALTINLI – 17.05.2021 Saat: 22:02 |
Sonsuz selam ve saygılarımla.