Kader dedik geçtik bu hayat çizgisine
Alıştırılmışız bir kere fakirliğe, açlığa
Dini masallarla efsunlanmışız biz
Bir lokma ekmeğe şükredilmeyi
Araştırmadan dinin vecibesi sanmışız...

Vaaz verelerin durumuna baktım da
Bir eli yağda, bir eli balda onların
Servetlerine servet katanlar
Saraylar üstüne saray dikenler
Onları gördüm fukarayı uyuturken...

Ramazan boyunca alıyorsa bir milyon
Bin dört yüz yıl ötesinden
Kavalını çalıp dinletiyorsa koyunları
Müstahaktır cahillere masallar
Razıdır bir tas çorbaya ’’kaderim’’ diye!

Çalıp çırpanları alkışladın aç karınla
Devletini, seni soyan soytarıları
Tepene çıkartıp, ensende boza pişirttin
Ailen ekmek, aş, iş diye aranırken
Aldatılmışlığa tek tek kurban verirsin...

Bırak artık ahmaklığı, boşa şükretmeyi
Parçala boğazına takılan hıltarı
Asırlarca kandırılıp uykuya yatırıldın
Din tüccarlarının ihanetine kandın
Uyan, kendine gel, mutlu yaşama yol al!

Zafer Direniş
...

Karabulut.