Seviyorsan her şey bahanedir aslında.
Mesela ikimizde aynı gökyüzüne bakıyoruz.
Daha fazlasınada gerek yok bence.
Aynı güneş, aynı bulut, aynı alemdeyiz.
Ne gerek var daha başka şeyleri söylemeye...

Öyle falanca bir tarihte de buluşmaya da gerek yok.
Güneş açtıktan sonra ağaçlar yeşerir,
Bahar gelir gönlümüzü eritir.
Halin vaktin yerindeyse de,
Kuşlar gibi kalkıp gezeriz de.
Amma soru sordun öyle.
Hep aklındayım zaten öyle yada böyle...

Seni, ne var ki bunda bilmeyecek.
Hiç çıkmadım ki yüreğinden, besbelli.
Daha vakit varken henüz,
Sahip çıktım gökyüzüne hüznüne,
Sen çekip gittiğinden beri.
Oldum sana gece gündüz...

Var mısın alaca karanlığa bırakalım.
Sohbetlerimizi sözlerimizi kaynatalım.
Bir ateş yakalım çemberimizde.
Bir yürek burkalım içimizde.
Şans verelim doğamızdaki sesimize.
Uçuralım umutlarımızı göklere... ( DeN!Z )