Bugün sana veda ediyorum.
Nasıl mı?
ÖNCE;
Seni nasıl sevdiğimi anlatayım.
Dinlemek ister misin?
Yüzüme taktığım sert mizacın yerini tatlı tebessüme bırakan gülen yüzündü.
Kulaklarımın pasını silen kendinden emin ses tonundu.
Gözlerini anlatmama gerek yok,
Onlar şahane...
Şiirlerin herkesin yaşamından kesitlerle donatılmış Yeşilçam efsanesi.
Kanımda dolaşmaya başladığın ilk günlerin serüveni böyle...
SONRA;
Öylesine içselleştirip benimsedim ki
Şah damarım kadar yakın oldun.
Ve şiirlerime konu olmaya kadar ileri gittin.
Seni sevmekle, sevmemek arasında arafta kaldığım zamanlarımda oldu.
Bazen tek kalemle silip,
Bir zaman sonra temiz kağıda çizdiğim anlarda.
Bugün sana veda ediyorum.
ŞÖYLE;
Milyonlarca insanın yaşadığı evrende kimse karşımıza tesadüfen çıkmıyordu.
Seni sevmiş olmam da tesadüf değildi.
Sen evrenin hediye ettiği gizli bir plandın.
Alma verme yasasının;
X maddesinin,
Y fıkrasının,
Z bendinde
Algım kadarını hayatıma dahil ettiğim birçok güzellik kattın bana.
ŞİMDİ;
Sen hayatımda;
Görevini tamamlamış asker,
Romanını yazmış yazar,
Hastasını iyilestirmiş doktor,
Davasını kazanmış avukat,
Ben azad olmak isteyen serçe...
Bakiye KAYA