2
Yorum
17
Beğeni
5,0
Puan
730
Okunma
Öncesi tel tel kadayıf gibi uzayan
saçlarımı sıfıra vurdum
kendi ellerimle
takatim yok meydana
sokakta caddede küs bana
yürüme mesafesine bakarak
tazeliyorum nefesimi
oksijen gerek
hani oksijen
hani dağ hani orman
hani ağaç bitki sinek arı su falan
çölde ki toz yağıyor
her şeyin üstüne
Isparta’dan gelen bir sipariş değil artık
her yerde var
var olanda yok bazen
dudaklarına yılanın yuva yaptığı
yuva yaptığı bir dünyada
üstüne ne sürsen boş
dikenlerine deveyi bağlayıp
sen uzaklarda kıpraş dur
görünüyorsun
oysa
Bodrum daha yakın
saklı şehrin aynasında ton/yası
ellerimden yüzüne sürülen
Mandalina kolonyası...
5.0
100% (13)
Cevap Yaz