//
.
.
.
.


önce
baykuş
konar geceye
serçesizleşir telaşlar
inzivaya çekildikçe ıslığında rüzgar
küle döner ateş böcekleri, güller dikene

ağıt
düşer
üç beş vakte
izi kalır soğudukça tende
karıncalanır göçler sebebi fıtratında
çiçeğe durmaz hiçbir sevda habitatında

bir
devrim
daha katledilir
pıhtılaşır ay şafak vakti
tuzunda boğuldukça deniz
yasını martısız, akıntısız lacivert tutar

bir
ressam
resmedilir suya
asılır ses tellerinden sesli harfler
baskısız çıkarıldıkça üçüncü sayfalar
sanat, edebiyat tel tel sökülür ezgilerinden

tütün
sevdası,
açlığı olur duman
sarılan son nefes zaman
nemine kibrit yalnızlığı oldukça gece
utanır üzüm, utanır şarap mahzenliğinden

inan
ölmek
mesele değil
hele ki yaşarken ölmek
hiç felsefe değil, değil arkadaş
mesele çırasız, prangasız tutuşmadan sönmek

günü
geldiğinde,
gecesi bittiğinde
hatta malum baykuş gittiğinde
son nefesim de nihayete erdiğinde
siz, biz olun kuyusu zincirsiz özgürlüğe gömün beni…

.
.
.
//


ilhanaşıcınisanikibinyirmibir