Bir gece ansızın evi terkettin,
Geride gözyaşı bırakıp gittin,
Dertlerin tükenip bitti mi dedin,
Kalbime hançeri sokupta gittin.



Fayda vermez artık akar kanlarım,
Boynu bükük kaldı bakın canlarım,
Geçmez oldu artık günler aylarım,
Gönlüme hasreti koyupta gittin.


Ümitler bağladık emekler verdik,
Kimi gün ağladık çok zaman güldük,
Gonca bir gül idin meyveler derdik,
Feryadım duymadın çekipte gittin.



Gönlümden gönlüne köprü kurmuştuk,
Sen gelince yavrum neş’e dolmuştuk,
Gece gündüz mutlu mes’ut olmuştuk,
Ocağım başıma yıkıpta gittin.



Ağladık ardından döktük gözyaşı,
Bu nasıl bir dertmiş ne bitmez acı,
Yoruldu bak kalbim başladı sancı,
Yürekte yangınım yakıpta gittin.



Odan sensiz ıssız sessiz ağladım,
Kalbim yaralandı taşlar bağladım,
Hıçkıra hıçkıra günler ağladım,
Yüzüme kezzabı döküpte gittin.



Hani söz vermiştik ölene kadar,
Meşhur söz var hani mezara kadar,
Gelse ya yeniden gelse bir bahar,
Duvağın takmadan koşupta gittin.



Neydi o günler be nasıl yaşadık,
Hüdayi kızımla parka koşardık,
Medine’m gelindi kına yakardık,
Babana sormadan kaçıpta gittin.

20.03.2021//KIRIKKALE
HİDAYET DOĞAN OSMANOĞLU
Tc.Kül.Bak.Halk Şairi