Eskiden elmalar alırdık sana çarşı pazardan.
Nede çok severdin,
Ekşi, tatlı, fark etmez derdin ve yerdin.
Her ısırdığında dişlerinde kalan,
Tebessümü ve gülümsemeni, görürdüm.
Neşeli gözlerinle her baktığında bana.
Şarkılar söyleyip, şiirler okurdum sana,
Yana, yakıla...

Çocuklar gibiydin,
Umarsızca davranışlar sergilerdin.
Her anımızda beni güldüren bir yüzün vardı,
Bu yüzdende sana ne kadar sevdiğimi söylesem,
Azdı.
Yastığa başımı her koyduğumda,
Bir özlemin gelirdiki aklıma,
Sorma…
Sonra dalardım uykuya,
Seni düşünürdüm rüyalarımda...

Zaten ortasında kaldım, bunca kalabalığın.
Artık eskilerden kalma, ne elman kaldı,
Nede anıların.
Bunca zaman sonra gelebildin ya aklıma.
Ve sonrada rüyalarıma,
Bundada vardır elbette bir hayır,
Sakın darılma.
Eski günlerin hatırına,
Kavuşuruz belki, yarınlarda... ( DeN!Z )