Şiir kokar saçların
eski fotoğraf saklısı gözlerin
ve güzel gülüşünün özgürlüğüne kavuştuğu saatleri severim
tpkı senin beni sevdiğin kadar

günün güne telafisi olabilir mi?keşke olabilse
Yenilmiş yemekler
tencere, tava sesleri kendi korusunu kurmuş
bir oradan bir buradan ekmek kırıntılarını kaçıran kuşlar gibiyiz



Ürkek serçe kanatlarının altında
ışık ve karanlığımız omur omuza yürürken
cellâtlar her zaman umut denen ipleri kopardı
yerine yeni darağacı ve ipler astı
görmemen imkansız ve yaradılışa aykırı

artık içindeki arzular nikotin balyalarına esir
dumana,
kül israfı hemen hemen yok gibi
dudak çürüğü hayalleri
bir bana bırakırsın

Can kokusuna sever mi? insan, insanı
evet inkarım yok
bile bile yeşil gözlerini sevdim

ve
sol yanım ayak izine düşüyor
daha çok sen sabahlarım olsun isterdim
ama olmadı
bu gecede kimseyi varlığımdan haberdar etmeden
kendi yokluğuma karışıyorum!..


24022021
ist