15
Yorum
22
Beğeni
5,0
Puan
743
Okunma
Günden güne döşüme, gelip çöken bu pusu
Kimsesizlik kuşanmış boydan boya sur gibi
Yüreğimi "al basmış " tükenmiyor korkusu
Bırakmıyor yakamı, tutuşuyor nar gibi.
Ben kaçtıkça geceden, gem vurup uyutuyor
Bir nefeslik canını, içimde büyütüyor
Tam da kurtuldum derken, tutup beni yutuyor
Yarınım ipotekli, çözülmez bir sır gibi.
Utansa siyah düşüm, kirpiğime taşınsa
Uzayıp hayatımdan, çekilmeyi düşünse
Karanlığa gürleyip, güneşini kuşansa
İçimin duvarını, kaplasa bir nur gibi.
Çoğu zaman bu meret, girip daldı uykuma
Derdi verip gizlice, kemiğime buduma
Yeter demek ne mümkün, bir nefeslik yuduma
Yaşayıp gördüklerim, Birisi’ ne kâr gibi.
zekeriya duman
5.0
100% (16)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz
