CANIM KERKÜK 2
Yusuf Yılmaz
Kara bir bulut çöker
Yüreğimin üstüne.
Türkmen kardeşim esir gibidir
Doğduğu topraklarda.

Tarih boyunca,
Benim gök bayrağım dalgalandı rüzgarlarında.
Dedemin ayak izleri saklıdır
Dağında, taşında, ovalarında.

Sabah güneşin ışığından nurlanamadım.
İlkbahar yeşili bahçemde çiçeklerimi soldurdular
Türkü söyleyemedim , halay çekemedim.
Kana kana su içemedim pınarlarında

Kurt sessizliğinde bir gece,
Uyuyan bebeklerimi uyandırdılar.
Arkadan vurdular beni kalleşler.
Yaralı kurt gibi dolaştım Kerkük’ün sokaklarında.

Tel örgüde bekledim
Güneş batımına kadar, umutla.
Gözlerim hep Mehmet’imi aradı.
Gün bitimi akşamlarında

Hürriyetim maviliğine doğru haykırdım!
Kimlerin elindesin canım Kerkük’üm güzel Kerkük’üm
Bir gün saracağım yaralarını
Abdullah Abdülrahman’ın gür sesinin duyulduğu bir zamanda.