Ne kadar düşkündüm zevke sefaya
Günümü gün etmek, aşkımdı güya
Hiç bitmez sanmıştım bu tatlı rüya
Yelkenlerim suya inmedi gitti

Nice ahlar çektim boş hayal kurdum
Haz huzur bilmedi hiç gönül yurdum
Durmadan elimi dizime vurdum
Yürek depremlerim dinmedi gitti

Niye el attıysam yanıp kuruyor
Akıl olur olmaz soru soruyor
Gönül dehlizlere sokup yoruyor
Dertlerim bir sala binmedi gitti

Med cezir içinde bıkarken candan
Hiçliğin ateşi sardı dört yandan
Yüreğim kaçarken saçma sapandan
Ne yapsam içime sinmedi gitti

Bir anda geceme bir şimşek çaktı
Bütün zulümatı yok edip yaktı
Her şeye bir mana bir hikmet taktı
Lakin kayıp yıllar dönmedi gitti

Kevser-i Kur’an dan içince tas tas
Can buldu kalp sır ruh, letaif havas
O ulvi ateşle yandı şer kir pas
Bu baki nur şükür, sönmedi gitti

Bayram Ali Bülbül